ഇന്നത്തെ സമൂഹത്തിൽ ഏറ്റവും ആശങ്ക ജനിപ്പിക്കുന്ന ഒരു യാഥാർഥ്യമാണ് യുവത്വത്തിന്റെ ഒരു വിഭാഗം മദ്യത്തിനും മയക്കുമരുന്നിനും അടിമപ്പെടുന്നത്. ഒരിക്കൽ ജീവിതത്തിന്റെ സ്വപ്നങ്ങളും ലക്ഷ്യങ്ങളും നിറഞ്ഞിരിക്കേണ്ട പ്രായത്തിൽ, ചിലർ തെറ്റായ വഴികളിലേക്ക് വഴുതി പോകുന്ന കാഴ്ചകൾ നമ്മെ വേദനിപ്പിക്കുന്നു. “പുതിയ തലമുറക്ക് എന്ത് പറ്റി?” എന്ന ചോദ്യമുയരുന്നത് സ്വാഭാവികമാണ്. എന്നാൽ അതിന്റെ ഉത്തരം ഒരൊറ്റ കാരണത്തിൽ ഒതുങ്ങുന്നതല്ല.
ഇന്ന് പ്രശ്നത്തിന്റെ ഭീകരത വർധിപ്പിക്കുന്ന മറ്റൊരു സത്യമാണ്—സ്കൂൾ തലത്തിലുള്ള കുട്ടികൾ പോലും, ആൺ പെൺ വ്യത്യാസമില്ലാതെ, ഈ ദുരവസ്ഥയുടെ ഇരകളായി മാറിക്കൊണ്ടിരിക്കുന്നു എന്നത്. കൗതുകം, കൂട്ടുകാരുടെ സമ്മർദ്ദം, തെറ്റായ മാതൃകകൾ—ഇവയെല്ലാം ചേർന്ന് വളരെ ചെറുപ്പത്തിൽ തന്നെ അപകടകരമായ പരീക്ഷണങ്ങളിലേക്ക് കുട്ടികളെ നയിക്കുന്നു. ഇതൊരു സാധാരണ പ്രവണതയല്ല; ഭാവിയുടെ അടിത്തറയെ തന്നെ ബാധിക്കുന്ന ഗൗരവമുള്ള മുന്നറിയിപ്പാണ്.
ആദ്യം ശ്രദ്ധിക്കേണ്ടത്, ഇന്നത്തെ യുവജനങ്ങൾ നേരിടുന്ന മാനസിക സമ്മർദ്ദങ്ങളാണ്. പഠനഭാരം, തൊഴിൽ അനിശ്ചിതത്വം, സമൂഹത്തിന്റെ പ്രതീക്ഷകൾ, കുടുംബപരമായ സമ്മർദ്ദങ്ങൾ—ഇവയെല്ലാം ഒരുമിച്ച് യുവമനസുകളെ ബാധിക്കുന്നു. പലർക്കും ഈ സമ്മർദ്ദങ്ങളെ നേരിടാൻ ആവശ്യമായ മാനസിക പിന്തുണ ലഭിക്കാറില്ല. അതിനാൽ താൽക്കാലിക ആശ്വാസം നൽകുന്ന വഴികളായി അവർ മദ്യത്തെയും മയക്കുമരുന്നിനെയും തെറ്റായി കാണാൻ തുടങ്ങുന്നു.
ഇതോടൊപ്പം, കൂട്ടുകാരുടെ സ്വാധീനവും ഒരു വലിയ ഘടകമാണ്. “ട്രൈ ചെയ്താലേ അറിയൂ” എന്ന ലളിതമായ പ്രേരണകൾ പലരെയും അപകടകരമായ വഴികളിലേക്ക് നയിക്കുന്നു. സോഷ്യൽ മീഡിയയിലൂടെയും സിനിമകളിലൂടെയും ചിലപ്പോൾ ഈ ശീലങ്ങൾ ഗ്ലാമറൈസ് ചെയ്യപ്പെടുന്നത് പ്രശ്നത്തെ കൂടുതൽ ഗുരുതരമാക്കുന്നു. യാഥാർത്ഥ്യത്തിൽ അത് നാശത്തിലേക്ക് നയിക്കുന്നതാണെങ്കിലും, പുറത്തേക്ക് അത് ഒരു “സ്റ്റൈൽ” എന്ന രീതിയിൽ അവതരിപ്പിക്കപ്പെടുന്നു.
കുടുംബത്തിന്റെ പങ്കും ഇവിടെ അതീവ പ്രധാനമാണ്. പല വീടുകളിലും മാതാപിതാക്കളും കുട്ടികളും തമ്മിലുള്ള ആശയവിനിമയം കുറഞ്ഞുവരുന്നു. കുട്ടികളുടെ മാനസികാവസ്ഥ മനസ്സിലാക്കുന്നതിനേക്കാൾ അവരുടെ പ്രകടനങ്ങൾ മാത്രം വിലയിരുത്തപ്പെടുമ്പോൾ, അവർ അവരുടെ പ്രശ്നങ്ങൾ ഒറ്റയ്ക്കു നേരിടാൻ ശ്രമിക്കുന്നു. ഈ ഒറ്റപ്പെടുത്തൽ പലപ്പോഴും തെറ്റായ വഴികളിലേക്ക് തള്ളിവിടുന്നു.
മറ്റൊരു പ്രധാന കാരണമാണ് നിയന്ത്രണങ്ങളുടെയും നിയമങ്ങളുടെയും ദുർബലമായ നടപ്പാക്കൽ. മയക്കുമരുന്നുകളുടെ ലഭ്യത എളുപ്പമാകുമ്പോൾ, കൗതുകം പോലും അപകടകരമായ പരീക്ഷണങ്ങളിലേക്ക് നയിക്കും. അതിനാൽ സമൂഹം മുഴുവൻ ചേർന്ന് ഈ പ്രശ്നത്തെ ഗൗരവത്തോടെ കാണേണ്ടതുണ്ട്.
പരിഹാരമാർഗങ്ങൾ ഇല്ലാതെയല്ല. ആദ്യമായി വേണ്ടത് തുറന്ന ആശയവിനിമയമാണ്—കുടുംബത്തിലും വിദ്യാഭ്യാസ സ്ഥാപനങ്ങളിലുമെല്ലാം. കുട്ടികൾക്ക് “ഇത് തെറ്റാണ്” എന്ന് പറഞ്ഞ് നിർത്തുന്നതിന് പകരം, എന്തുകൊണ്ട് അത് അപകടകരമാണെന്ന് മനസ്സിലാക്കിക്കൊടുക്കണം. അവരുടെ പ്രശ്നങ്ങൾ കേൾക്കാനും പിന്തുണ നൽകാനും വലിയവർക്കു ഉത്തരവാദിത്തത്തോടെയും സന്നദ്ധതയോടെയും മുന്നോട്ട് വരണം.
സ്കൂളുകളും കോളേജുകളും കൗൺസിലിംഗ് സംവിധാനങ്ങൾ ശക്തിപ്പെടുത്തണം. ജീവിതകൗശലങ്ങൾ, മാനസികാരോഗ്യബോധം, സമ്മർദ്ദം കൈകാര്യം ചെയ്യൽ എന്നിവ പഠിപ്പിക്കുന്ന പരിപാടികൾ ഉൾപ്പെടുത്തേണ്ടത് അനിവാര്യമാണ്. കൂടാതെ, കായിക പ്രവർത്തനങ്ങൾ, കലാപരമായ പ്രവർത്തനങ്ങൾ തുടങ്ങിയ ആരോഗ്യകരമായ വഴികൾ യുവജനങ്ങളെ കൂടുതൽ ആത്മവിശ്വാസികളാക്കും.
സമൂഹത്തിന്റെ പങ്ക് ഇവിടെ അവസാനിക്കുന്നില്ല. നിയമങ്ങൾ കർശനമായി നടപ്പാക്കുകയും, മയക്കുമരുന്ന് വ്യാപനത്തിനെതിരെ ശക്തമായ നടപടി കൈക്കൊള്ളുകയും വേണം. മാധ്യമങ്ങളും ഉത്തരവാദിത്വത്തോടെ സമീപിക്കണം—നാശകരമായ ശീലങ്ങളെ ഗ്ലാമറൈസ് ചെയ്യാതെ, യാഥാർത്ഥ്യബോധത്തോടെ അവതരിപ്പിക്കണം.
അവസാനമായി പറയേണ്ടത്, എല്ലാ യുവാക്കളും തെറ്റായ വഴികളിലാണ് എന്ന പൊതുവായ ധാരണ തെറ്റാണ്. വലിയൊരു വിഭാഗം യുവത്വം ഇന്നും ഉത്തരവാദിത്തത്തോടെയും സ്വപ്നങ്ങളോടെയും മുന്നോട്ട് പോകുന്നുണ്ട്. പക്ഷേ, വഴിതെറ്റുന്ന ചിലരെ നമുക്ക് നഷ്ടപ്പെടുത്താൻ കഴിയില്ല. അവർ കുറ്റക്കാരല്ല; പലപ്പോഴും അവർ സഹായം ആവശ്യമുള്ളവരാണ്.
യുവത്വം വഴിതെറ്റുന്നതല്ല—അവർക്ക് വേണ്ട പിന്തുണയും ദിശയും നാം ഉത്തരവാദിത്തത്തോടെ നൽകാത്തതാണെങ്കിൽ, അതാണ് യഥാർത്ഥ പ്രശ്നം.
മദ്യത്തിനും മയക്കുമരുന്നിനും അടിമപ്പെടുന്ന യുവത്വം നമ്മുടെ സമൂഹത്തിനൊരു മുന്നറിയിപ്പ് മാത്രമല്ല—ഒരു വിളിച്ചുണർത്തലാണ്. ആശങ്കപ്പെടുക മാത്രം മതിയാകില്ല; ഉണർന്ന്, ഒരുമിച്ച്, ഉത്തരവാദിത്തത്തോടെ പ്രവർത്തിക്കേണ്ട സമയമാണിത്.
By…രവി തൊടുപുഴ. മുംബൈ.
877 952 0536
