ഇരുളിൻ്റെ മറവിൽ നീ-
പുണ്യവാളൻ തൻ പ്രിയപ്പെട്ടവൾ,
പകലിൻ്റെ വെളിച്ചത്തിൽ
അവൻ തന്നെയെറിയുന്ന കല്ല്.
നിൻ്റെ ഉടലിലെ പാടുകൾ
അവന്റെ വിശപ്പിൻ്റെ ലിപികൾ,
നിൻ്റെ കണ്ണിലെ കണ്ണീർ
അവന്റെ മൗനത്തിൻ്റെ കവിത.
വിൽപ്പനയ്ക്കുവെച്ച മാംസമല്ല നീ,
വിറ്റഴിയാത്ത നിൻ്റെ സ്വപ്നങ്ങളാണ്.
അടുക്കള പുകയാൻ അലിഞ്ഞുതീരുന്ന
അടുപ്പിലെ കനലാണ് നിൻ്റെ യൗവനം.
ആരൊക്കെയോ വരച്ചു വെച്ച
അഴുക്കുചാലിലെ ചിത്രം,
പക്ഷേ, നിനക്കു മാത്രമറിയാം-
നിൻ്റെ ഉള്ളിലെ കടലിന്റെ ശുദ്ധി.
ലോകാചാരങ്ങൾ നിനക്ക്
ചാർത്തിത്തന്ന പേര് ‘വേശ്യ’,
ആ പേരിനു പിന്നിലെ വിശപ്പിനെ
വായിക്കാൻ മറന്നവർ നമ്മൾ.
: കാസർഗോഡ് സ്വദേശിയായ ഞാൻ സുമ പെരൂർ രചിച്ച ശ്രദ്ധേയമായ ഒരു കവിതയാണ് ‘വേശ്യ’. സമൂഹത്തിന്റെ ഇരട്ടത്താപ്പിനെയും സ്ത്രീത്വത്തിന്റെ നോവുകളെയും ആവിഷ്കരിക്കുന്ന ഈ കവിത, വ്യവസ്ഥിതിയുടെ ക്രൂരതയെ പച്ചയായി വരച്ചുകാട്ടുന്നു.
സമൂഹത്തിൽ ‘വേശ്യ’ എന്ന് മുദ്രകുത്തപ്പെടുന്ന സ്ത്രീയുടെ അന്തർസംഘർഷങ്ങളാണ് ഈ കവിതയുടെ പ്രമേയം. ഇരുട്ടിന്റെ മറവിൽ അവളെ തേടിയെത്തുന്നവരും പകൽവെളിച്ചത്തിൽ അവളെ അവജ്ഞയോടെ നോക്കുന്നവരും ഒരേ നാണയത്തിന്റെ രണ്ടു വശങ്ങളാണെന്ന് കവിത ഓർമ്മിപ്പിക്കുന്നു.
By….. സുമ പെരൂർ, കാസർഗോഡ്
