ഇന്നത്തെ സമൂഹത്തിൽ പലരും പങ്കുവെക്കുന്ന ഒരു ആശങ്കയാണ് — “പുതിയ തലമുറ നമ്മളിൽ നിന്ന് അകന്നുപോകുകയാണ്” എന്നത്. അവരുടെ സമീപനങ്ങളിലും ജീവിതരീതികളിലും വന്ന മാറ്റങ്ങൾ പലപ്പോഴും നമ്മെ ആശങ്കപ്പെടുത്തുകയും ചിലപ്പോൾ ഭയപ്പെടുത്തുകയും ചെയ്യുന്നു. എന്നാൽ, ഈ മാറ്റങ്ങളെ നാം എങ്ങനെ കാണുന്നു എന്നതിലാണ് പ്രശ്നത്തിന്റെയും പരിഹാരത്തിന്റെയും താക്കോൽ.
ചരിത്രം നോക്കിയാൽ ഓരോ തലമുറയും മുൻ തലമുറയ്ക്ക് വ്യത്യസ്തമായി തോന്നിയിട്ടുണ്ട്. “ഇവരുടെ കാലം മാറിപ്പോയി” എന്ന അഭിപ്രായം പുതിയതല്ല. പക്ഷേ സമയം തെളിയിച്ച ഒരു സത്യമുണ്ട് — മാറ്റങ്ങൾക്കൊപ്പം നല്ലതും വരുന്നു. അതുകൊണ്ട് തന്നെ തലമുറമാറ്റത്തെ നാം ഭയത്തോടെ കാണേണ്ടതല്ല; മറിച്ച് മനസ്സിലാക്കാനുള്ള ശ്രമത്തോടെയാണ് സമീപിക്കേണ്ടത്.
സത്യത്തിൽ, മൂല്യങ്ങൾ ഇല്ലാതാകുന്നതല്ല സംഭവിക്കുന്നത്; അവയുടെ പ്രകടനരീതി മാത്രമാണ് മാറുന്നത്. പഴയ കാലത്ത് അനുസരണം പ്രധാനമായിരുന്നെങ്കിൽ, ഇന്നത്തെ തലമുറ ചോദ്യം ചെയ്യാനും ചിന്തിക്കാനും കൂടുതൽ താൽപര്യം കാണിക്കുന്നു. “എന്തുകൊണ്ട്?” എന്ന ചോദ്യമാണ് അവരുടെ വളർച്ചയുടെ ഭാഗം. അതിനാൽ മാതാപിതാക്കളുടെ വാക്കുകൾ ചോദ്യം ചെയ്യപ്പെടുന്നത് ബഹുമാനക്കുറവായി മാത്രം കാണുന്നത് നീതിയുള്ള വിലയിരുത്തലാകണമെന്നില്ല.
ഇന്നത്തെ യുവതലമുറ വളരുന്നത് സാങ്കേതിക വിദ്യയുടെ വേഗതയേറിയ ലോകത്തിലാണ്. മൊബൈൽ ഫോണുകളും സോഷ്യൽ മീഡിയയും ഇന്റർനെറ്റും അവരുടെ ചിന്തകളെ രൂപപ്പെടുത്തുന്നു. ഈ ലോകം അവരെ കൂടുതൽ സ്വതന്ത്രചിന്തകരാക്കി മാറ്റുമ്പോഴും, ഒരേസമയം പുതിയ സമ്മർദ്ദങ്ങളിലേക്കും തള്ളിവിടുന്നു. പഠനമത്സരം, തൊഴിൽ അനിശ്ചിതത്വം, സോഷ്യൽ മീഡിയയിലെ താരതമ്യങ്ങൾ — ഇവയൊക്കെ അവരുടെ മാനസികാവസ്ഥയെ സ്വാധീനിക്കുന്നു. ചിലപ്പോൾ അവർ അകന്നു പോകുന്നതായി തോന്നുന്നത്, അവരുടെ ഉള്ളിലെ സംഘർഷങ്ങളുടെ പ്രതിഫലനമായിരിക്കാം.
ഇത്തരമൊരു സാഹചര്യത്തിൽ, തലമുറകളുടെ ഇടയിലെ അകലം കുറയ്ക്കാൻ സമീപനത്തിൽ മാറ്റം അനിവാര്യമാണ്. ഉപദേശങ്ങളിലൂടെ മാത്രം മൂല്യങ്ങൾ പകർന്നു നൽകാൻ കഴിയില്ല. പകരം, അനുഭവങ്ങൾ പങ്കിടുന്ന രീതിയാണ് കൂടുതൽ ഫലപ്രദം. കുടുംബകഥകളും ജീവിതപാഠങ്ങളും നിർദ്ദേശങ്ങളായി അല്ല, കഥകളായി പങ്കുവെക്കുമ്പോൾ അത് കൂടുതൽ സ്വാഭാവികമായി അവർക്ക് ഏറ്റെടുക്കാൻ കഴിയും.
അതുപോലെ, കേൾക്കാനുള്ള മനോഭാവം വളർത്തുന്നതും നിർണായകമാണ്. മുൻവിധികളില്ലാതെ അവരുടെ വാക്കുകൾ ശ്രദ്ധിക്കുക, അവരുടെ ചിന്തകളെ മനസ്സിലാക്കാൻ ശ്രമിക്കുക — ഇവ ബന്ധങ്ങളെ കൂടുതൽ ഉറപ്പുള്ളതാക്കുന്നു. ചെറിയ സമയങ്ങൾ പോലും വലിയ ബന്ധങ്ങൾ സൃഷ്ടിക്കാൻ സഹായിക്കുന്നു; ഒരുമിച്ച് ഭക്ഷണം കഴിക്കൽ, ചെറിയ യാത്രകൾ, സൗഹൃദപരമായ സംഭാഷണങ്ങൾ — ഇവയൊക്കെ കുടുംബബന്ധങ്ങളെ പുതുക്കിപ്പണിയാൻ സഹായിക്കുന്ന ലളിതമായ മാർഗങ്ങളാണ്.
വിമർശനം കുറയ്ക്കുകയും വിശ്വാസം വർധിപ്പിക്കുകയും ചെയ്യുന്നതും അത്രമേൽ പ്രധാനമാണ്. തുടർച്ചയായ കുറ്റപ്പെടുത്തൽ അവരെ അകറ്റുമ്പോൾ, വിശ്വാസം അവരെ അടുപ്പിക്കുന്നു. തെറ്റുകൾ സംഭവിക്കുമ്പോൾ അതിനെ പഠനാവസരമായി കാണാൻ സഹായിക്കുന്ന സമീപനം കൂടുതൽ ആരോഗ്യകരമായ ബന്ധത്തിന് വഴിയൊരുക്കും.
ഒടുവിൽ, പുതിയ തലമുറയെ മാറ്റാൻ ശ്രമിക്കുന്നതിനേക്കാൾ, അവരുടെ ലോകം മനസ്സിലാക്കാൻ ശ്രമിക്കുന്നതാണ് കൂടുതൽ ഫലപ്രദം. അപ്പോൾ മാത്രമേ നമുക്ക് അവരുടെ കൂടെ നടക്കാൻ കഴിയൂ. തലമുറകൾ തമ്മിലുള്ള അകലം കുറയേണ്ടതാണെങ്കിൽ, അതിന്റെ തുടക്കം മനസ്സിലാക്കലിൽ നിന്നായിരിക്കണം.
തലമുറകളുടെ വ്യത്യാസം ഒരു വിടവ് അല്ല; അത് ഒരു പാലം പണിയാനുള്ള അവസരമാണ്. ആ പാലം പണിയാൻ വേണ്ടത് അധികാരമല്ല, മനസ്സിലാക്കലാണ്; ഉപദേശമല്ല, സംവാദമാണ്; അകലം പാലിക്കൽ അല്ല, അടുപ്പമാണ്. പുതിയ തലമുറയെ കുറ്റപ്പെടുത്തുന്നതിലൂടെ നമുക്ക് ഒന്നും നേടാനാകില്ല, എന്നാൽ അവരുടെ ലോകത്തേക്ക് ഒരടി മുന്നോട്ട് വെച്ചാൽ, അവർ നമ്മളിലേക്ക് രണ്ടു അടികൾ മുന്നോട്ട് വരും.
മാറ്റം കാലത്തിന്റെ നിയമമാണ്. എന്നാൽ ബന്ധങ്ങൾ മനുഷ്യരുടെ തിരഞ്ഞെടുപ്പാണ്. ആ തിരഞ്ഞെടുപ്പ് നമ്മൾ ഇന്ന് ചെയ്യേണ്ടതാണ് — അകലം തിരഞ്ഞെടുക്കണമോ, അല്ലെങ്കിൽ ബന്ധം പുനർനിർമ്മിക്കണമോ എന്നത്. മനസ്സിലാക്കലും സഹനവും സ്നേഹവും ചേർന്നാൽ, തലമുറകൾക്കിടയിലെ ദൂരം ഇല്ലാതാകും.
“ദൂരം കുറയ്ക്കാൻ വലിയ കാര്യങ്ങൾ ആവശ്യമില്ല—ഒരു ചെവി കേൾക്കാനും, ഒരു ഹൃദയം തുറക്കാനും കഴിഞ്ഞാൽ മതി.”
Ravi Thodupuzha
Mumbai.
8779520536
