41
കണ്ണാ കാർമുകിൽ വർണ്ണാ
കതിരൊളി ചിന്നും മനോഹര ഗോപപാലാ
എന്നുള്ളിലെന്നും തെളിയുന്ന നിൻമുഖം
സന്താപനാശനം ദേവ ദേവാ
ആകെത്തകർന്നു തരിച്ചൊരെൻ മാനസപീഢകളൊക്കെയറിഞ്ഞ ദേവാ
നീ തന്നെയാശ്രയം എന്നുമവിടുത്തെ
കാരുണ്യമല്ലോ എനിക്കഭയം
കർണ്ണികാരപ്പൂക്കൾ, വെള്ളരി, വെറ്റില
കണ്ണനു മുന്നിലൊരുക്കി വച്ചു
നേരം പുലരുമാ യാമത്തിൽ കണ്ടിടാം
കോടക്കാർവർണ്ണനെ ഗോപാലനെ
മഞ്ഞപ്പട്ടാടയുടുത്തൊരു മേനിയും
പൊന്മയിൽപ്പീലിയും ചാർത്തിക്കൊണ്ടേ
നിന്നുവിലസുമാ ചെന്താമരാക്ഷനെ
കണ്ടു വണങ്ങുന്നതെത്ര പുണ്യം
ദീപ ബിബീഷ് നായർ